Fort XI – Duńkowiczki

  Fort XI Duńkowiczki należy do IV północnego odcinka obrony. Jest to fort artyleryjski, dwu-wałowy, pancerny, położony na wzgórzu o wysokości 266 m. we wsi Duńkowiczki.  Zbudowany został ok.1884/86r., gruntownie zmodernizowany w latach 1897 -1902. Podlegał mu jeden fort pośredni – „Wał obronny Duńkowiczki”. Sąsiaduje on bezpośrednio z Fortem X Orzechowce i Fortem XII „Werner”. Jego głównym zadaniem była obrona pobliskiej drogi wiodącej do Przemyśla od strony Radymna.

Najcięższe walki toczono w obronie fortu w nocy z 7 na 8 października 1914 r., oraz z 13 na 14 marca 1915 w czasie walk pod Batyczami. Wskutek zmasowanego ostrzału rosyjskiej artylerii polowej naliczono łącznie ok. 500 trafień w okolice i bezpośrednio w fort. Bezpośrednich trafień pociskami artyleryjskimi w trzon fortu i system umocnień naliczono 334. Mimo tylu trafień konstrukcja fortu nie ucierpiała dotkliwie. Również działania związane z planowanym niszczeniem instalacji obronnych przed poddaniem Twierdzy Rosjanom nie wyrządziły mu zbyt wielu szkód.

  W dobrym stanie zachowały się koszary szyjowe fortu, tradytory na górnym wale a także wewnętrzne ciągi komunikacyjne. Na forcie tym znajduje się również jedyna w całej Twierdzy Przemyśl zachowana unikatowa podstawa pod jedną z obrotowo wysuwanych wież M2.  Dzisiaj fort Duńkowiczki jest, obok fortu VIII Łętownia oraz I Salis Soglio, niejako „reprezentacyjnym” fortem Twierdzy Przemyśl. Jest on udostępniony do zwiedzania, jednak nie wszystkie jego pomieszczenia są dla zwiedzających dostępne.

Fort XI-Dunkowiczki