Fort VII – Prałkowce

Fort VII Prałkowce, zbudowany został w latach 1882 – 1886 r. na wzgórzu 352 m. Zamykał on pierścień zewnętrzny na południe od rzeki San. Miał za zadanie obronę Przemyśla od strony Sanoka i Birczy. Był to fort artyleryjski, jedno-wałowy, stały, założony na planie bastionu,  konstrukcją przypomina fort V Grochowce. Z fortu  podczas drugiego oblężenia Twierdzy przemyskiej kilkakrotnie przeprowadzano zorganizowane wypady, mające na celu połączenie Twierdzy z armią austro-węgierską podążającą z odsieczą od strony Sanoka, niestety kończyły się dużymi stratami własnymi bez osiągnięcia wyznaczonego celu.

W marcu 1915 r. podobnie jak i inne forty został on wysadzony tuż przed poddaniem twierdzy Rosjanom. Pod koniec maja 1915 r. fort broniony tym razem przez Rosjan został celnie ostrzelany przez Austriaków z ciężkich moździerzy kal. 305 mm. (zachowały się resztki przebitego stropu koszar), w wyniku ostrzału Rosjanie zostali zmuszeni do opuszczenia fortu. Po ostrzelaniu fortu, tym razem przez Rosjan i przeprowadzeniu przez nich kontrnatarcia Austriacy powtórnie opuścili fort. Obecnie stopień zniszczenia fortu ocenia się na 50%. W forcie zachowały się w dobrym stanie koszary szyjowe, schron główny, a także umocnienia ziemne fortu. Można też odnaleźć ruiny kojców i resztki muru.

Fort VII-Tarnawce